Powierzchnie pokryw mają po jednym chetoporze (punkcie szczecinkowym) przypodstawowym, po jednym chetoporze zabarkowym, po dwa, a czasem trzy chetopory dyskalne i po dwa chetopory przedwierzchołkowe. Skrzydła tylnej pary są w pełni wykształcone. Odnóża są czerwonobrązowe z przyciemnionymi udami. Te pierwszej pary są grzebne i mają golenie o bardzo niewyraźnym i stępionym dolnym spośród ząbków krawędzi zewnętrznej oraz o krótszej od kolca wierzchołkowego i delikatnie zakrzywionej ostrodze.
Ekologia i występowanie Owad rozmieszczony na nizinach. Halobiont zasiedlający pobrzeża mórz i słonawiska śródlądowe, sporadycznie zalatujący na niezasolone stanowiska wilgotne o gliniastym podłożu. Żyje w wykopanych w glebie norkach. Poluje na drobne bezkręgowce.
Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Francji, Belgii, Holandii, Niemiec, Włoch, Danii, Szwecji, Polski, Czech, Słowacji, Ukrainy, Mołdawii, Rumunii, Bułgarii oraz europejskich części Rosji i Turcji. W Azji podawany jest z Azerbejdżanu, Iranu, Kazachstanu, Turkmenistanu, Kirgistanu, Afganistanu, Mongolii, Chin oraz