Przez wiele lat należał także do Stowarzyszenia Architektów Polskich (SARP).
Wraz z żoną, Zofią, byli ostatnimi właścicielami posiadłości ziemiańskiej w Duczkach k. Wołomina. W okresie międzywojennym niezabudowane tereny majątku (łąki, grunty orne i pastwiska), stanowiące otoczenie dworu, podzielił na działki rekreacyjne i wytyczył ulice: Willową, Miłą, Grabowską, Zachodnią i Krótką. W swoich działaniach wzorował się na założycielu Wołomina i tak jak on architekcie – Henryku Konstantym Woyciechowskim. Dzięki dokonanym przedsięwzięciom stał się prekursorem zabudowy jednorodzinnej w dużej części Duczek.
Po śmierci spoczął na cmentarzu Stare Powązki w Warszawie.
Wybrana twórczość Akwarele i grafiki Lublin – podwórko, ul. Olejna, 1951 Lublin – podwórko, ul. Grodzka, 1951 Kamienne schodki – Warszawa, 1966 Warszawa – ul. Długa – Kościół Garnizonowy, 1967 Warszawa – ul. Rycerska