Przedplecze jest żółtoczerwone, żółtobrązowe, czerwone lub czerwonobrązowe, wyraźnie silniej zwężone ku tyłowi niż ku przodowi. Tarczka jest czerwonobrązowa, niewiele ciemniejsza od tła pokryw. Pokrywy u samic są wyraźnie szersze niż u samców. U obu płci mają tło żółtoczerwone, żółtobrązowe lub czerwone z czarnym wzorem, typowo w postaci pary półksiężycowatych plam, czasem jednak rozbitych na dwie lub trzy pary kropek, niekiedy z zaczernieniem okolicy tarczki. Międzyrzędy są gładkie. Powierzchnie pokryw mają po jednym chetoporze (punkcie szczecinkowym) przytarczkowym i po dwa (rzadko trzy) chetopory dyskalne. Irydyzacja powierzchni pokryw jest silna, a ich mikrorzeźba drobna – na 10 μm długości mieści się cztery do pięciu cienkich rysek poprzecznych o konturach rozmytych nawet przy 150-krotnym powiększeniu. Wierzchołkową krawędzią pokryw biegnie szereg krótkich, ale wyraźnych włosków. Skrzydła tylnej pary są w pełni wykształcone. Episternity śródtułowia są żółtoczerwone do czerwonych, natomiast barwa zapiersia i odwłoka jest czarna.