Od lutego 1942 do września roku następnego tymczasowo zarządzał eparchią moskiewską.
W 1943 brał udział w spotkaniu delegacji Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego z Józefem Stalinem, obok metropolitów moskiewskiego i kołomieńskiego Sergiusza oraz leningradzkiego Aleksego. 7 marca 1944 wyjechał na front, by oficjalnie przekazać kolumnę czołgów im. Dymitra Dońskiego ufundowaną przez Cerkiew dla Armii Czerwonej.
W 1944 wszedł w skład sowieckiej Komisji Nadzwyczajnej (tzw. Komisji Burdenki) powołanej do zbadania zbrodni katyńskiej, sfalsyfikowania dowodów i obarczenia Niemców winą za sowieckie zbrodnie.
Metropolita kruticki i kołomieński Był najbliższym współpracownikiem patriarchy moskiewskiego i całej Rusi Aleksego. 28 stycznia 1944 objął wakującą od lat katedrę kruticką. Zaliczał się do głównych redaktorów „Żurnału Moskowskoj Patriarchii”, po utworzeniu Wydziału Wydawniczego Patriarchatu Moskiewskiego stanął na jego czele.
W 1946 został pierwszym przewodniczącym Wydziału Zewnętrznych Stosunków Cerkiewnych Patriarchatu Moskiewskiego. Odpowiadał w związku z tym za wszystkie instytucje Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami ZSRR. Wielokrotnie udawał się w podróże zagraniczne.