Skórka dająca się oddzielić przynajmniej na 1/2 promienia, a czasem nawet prawie do środka, punktowana, mniej lub bardziej matowa lub błyszcząca w zależności od koloru kapelusza i poziomu wilgotności. Blaszki U młodych okazów gęste, u starszych średnio gęste, cienkie, z kilkoma blaszeczkami, tylko gdzieniegdzie przy trzonie lekko rozwidlone, o szerokości 4-6-(7) mm, jasnoochrowe, potem złotożółte, z mniej lub bardziej żywymi odcieniami. Krawędzie całe. Trzon Wysokość 3–6 cm, grubość 0,6–2 cm, niezbyt twardy do kruchego, niemal cylindryczny, ale często u góry rozszerzany i nieco pogrubiony u nasady, pełny, następnie komorowaty z 3 lub 4 komorami, ostatecznie watowaty lub pusty. Powierzchnia ogólnie dość mocno pomarszczona, początkowo biała, później ciemniejsza, rzadko miejscowo lekko pożółkła u podstawy, a podczas wilgotnej pogody bladoszarawa. Miąższ Średnio zwarty do kruchego, biały, rzadko lekko pożółkły miejscowo w trzonie, po nawilgnięciu staje się popielaty. Zapach bardzo słaby, smak łagodny. Reakcje barwne Intensywnie reaguje z gwajakolem, wybarwiając się na brudnoróżowawo i niezbyt intensywnie z siarczanem żelaza. Z formaliną brak reakcji. W reakcji z KOH skórka kapelusza zmienia barwę na żółtą. Cechy mikroskopowe Podstawki 30–50 × 10–12 µm.