Przedplecze ma nieco zmienny, trochę sercowaty kształt, bywając od 1,14 do 1,56 raza szersze niż dłuższe. Jest zwykle krótsze niż u B. dilatatus, szersze niż u B. peltatus, słabiej ku zauważalnie zaznaczonym kątom tylnym niż u B. peltatus zwężone. Ubarwienie ma brunatnorude do brunatnoczarnego, czasem jaśniejsze od pokryw, z krawędziami bocznymi żółtobrunatnie lub rudobrunatnie obwiedzionymi szerzej niż u B. peltatus. Pokrywy są brunatnorude do brunatnoczarnych z żółtobrunatnymi lub rudobrunatnymi szwem i obrzeżeniem krawędzi bocznych. Mają spłaszczone międzyrzędy, delikatniej niż u B. peltatus zaznaczone rzędy oraz dysk z delikatną, poprzeczną mikrorzeźbą. Za tarczką znajduje się co najwyżej płytki wcisk. Powierzchnie pokryw mają po jednym chetoporze (punkcie szczecinkowym) przytarczkowym i po dwa (rzadziej trzy) chetopory dyskalne. Skrzydła tylnej pary są w pełni wykształcone. Na spodzie ciała epipleury są w całości żółtobrązowe, jaśniejsze od episternitów zatułowia. Odnóża mają kolor brunatnożółty z lekkim przyciemnieniem.
Genitalia samca cechują się edeagusem o małym wcięciu na spodzie wierzchołka i małym, ostrym ząbku wyraźnie od wierzchołka oddalonym.