Wznoszący się korytarz jaskini o szerokości 0,6 m (pochylnia) o stropie zaklinowanym skałami biegnie w kierunku północno-zachodnim. Po około 3 m poszerza się do 1 m, potem znów zwęża się i prowadzi do zacisku po lewej stronie. Za zaciskiem znajduje się pochyła i niska Sala Ciepła, o długości 2,5 m i szerokości od 1,5 do 3,5 m, wysoka na około 1 m. Ma spękane ściany, lity strop i dno kamienisto-gliniaste. Prowadzi od niej następny korytarz z dwoma zaciskami. Za drugim zaciskiem zwanym Szczęką korytarz wznosi się i kończy zawaliskiem.
Jest to jaskinia osuwiskowa, powstała w piaskowcach istebniańskich dolnych. Jest sucha, a w partiach wejściowych i wyjściowych przewiewna. Ze zwierząt obserwowano motyla szczerbówkę ksieni i nietoperze: nocek duży, nocek wąsatek i gacek brunatny. Na dnie szczelinie wejściowej w sali pod „balkonem” i w salce za bocznym korytarzem znaleziono kości zwierzęce.
Od 1993 r. jaskinia podlega prawnej ochronie jako pomniki przyrody.
Przypisy
Kategoria:Geografia Ślemienia Kategoria:Jaskinie Beskidu Małego Kategoria:Ochrona przyrody Beskidu Małego Kategoria:Ochrona przyrody w powiecie żywieckim