Bryłę wysokościowca tworzą trzy smukłe prostopadłościenne segmenty. Od strony północnej i południowej do środkowego trzonu o wysokości 21 kondygnacji przylegają niższe, 19-kondygnacyjne części. Front budynku znajdujący się od strony południowej został pierwotnie zaakcentowany wspornikowo wysuniętą kondygnacją pierwszego piętra oraz masywnym, żelbetowym zadaszeniem wejścia. Na ostatnich piętrach gmachu Wydziału mieści się stacja meteorologiczna, a na szczycie znajduje się także taras widokowy. Komunikację wewnątrz budynku zapewniają windy dojeżdżające do 18. piętra (dwa dźwigi osobowe i jeden towarowy), a także dwie klatki schodowe, w tym jedna ewakuacyjna. Szerokość korytarzy wewnątrz budynku dydaktycznego wynosi 170 cm.
Zespół sal audytoryjnych i auli, a także część laboratoryjna są czterokondygnacyjne.
W budynku WNP działa także Muzeum Nauk o Ziemi. Posiada ono w swoich zbiorach głównie okazy geologiczne prezentowane w przestrzeniach holu parteru budynku oraz pierwszego i drugiego piętra. Gmach jest także miejscem organizacji giełdy minerałów, której towarzyszą sesje popularnonaukowe.