Krypta Lubomirskich herbu Drużyna, linii rzeszowsko – rozwadowskiej, w podziemiach klasztoru Ojców Kapucynów w Rozwadowie, dzielnicy Stalowej Woli. Miejsce spoczynku przedstawicieli kilku pokoleń książęcego rodu Lubomirskich, który od pierwszej połowy XVIII wieku do wybuchu II wojny światowej był właścicielem dóbr rozwadowsko – charzewickich.

Historia Książę Jerzy Ignacy Lubomirski, założyciel linii rozwadowskiej, po wykupieniu Rozwadowa i majątku w Charzewicach, od rodziny Rozwadowskich, w 1723 zlecił wybudowanie klasztoru oraz sprowadzenie zakonu Kapucynów. Jego życzeniem było, by po swej śmierci został pochowany w jego podziemiach. Zmarł jednak w Rzeszowie, dwa miesiące przed ukończeniem budowy klasztoru i został pochowany w tamtejszych podziemiach klasztoru Bernardynów. Po zakończonej budowie klasztoru i konsekracji kościoła w Rozwadowie w 1753, jego wola została spełnionaWilhelm Gaj – Piotrowski., Lubomirscy rodowej linii rzeszowsko- rozwadowskiej. s.127, 2002.. Ciało księcia przewieziono z Rzeszowa i uroczyście z honorami spoczęło w rodzinnej krypcie w Rozwadowie.

W krypcie spoczywają doczesne szczątki przedstawicieli rodu Lubomirskich związanych z Rozwadowem Jerzy Ignacy Lubomirski fundator klasztoru – zmarł w 1753 roku