Jedną z osób, które nie znalazły też miejsca spoczynku w rodowych kryptach Lubomirskich była Felicja (Felicyta) Lubomirska z Mniszków ur. 1810, żona Jerzego Romana Lubomirskiego. Księżna zmarła 5 października 1855 roku w Dreźnie mając 45 lat. Tam też została pochowana. thumb|Grobowiec Felicji Lubomirskiej z Mniszków w Dreźnie
Żona Hieronima Lubomirskiego, Felicja Zofia Lubomirska z d. Markiewicz h. Łabędź (1848 – 1930), również nie spoczęła w rodowych kryptach. Być może powodem niezłożenia jej w rodzinnym grobowcu było jej niskie pochodzenie (wywodziła się z podupadłej szlachty) a może rodzinne niesnaski na tle finansowym, gdyż Hieronim w pozostawionym testamencie uczynił ją dożywotnim zarządcą i użytkownikiem całego majątku, co nie satysfakcjonowało jej dzieci. Felicja wyjechała z Charzewic do Bakończyc, gdzie zmarła, została pochowana w Przemyślu na głównym miejskim cmentarzu, kwatera RII, rząd 3, nr. grobu 19.
Przypisy
Bibliografia ks. Wilhelm Gaj – Piotrowski. Lubomirscy rodowej linii rzeszowsko- rozwadowskiej. Wyd. Muzeum Regionalne w Stalowej Woli, 2002. , 83-911733-8-0
Linki zewnętrzne Galeria zdjęć.
Kategoria:Lubomirscy herbu Szreniawa bez Krzyża Kategoria:Galicyjscy ziemianie Kategoria:Ludzie związani z Rozwadowem (Stalowa Wola)