Zasięg wynosi 3500 Mm przy prędkości 16 węzłów i 6000 Mm przy prędkości 12,5 węzła.

Służba Służba w ZSRR Okręt wszedł do służby w Marynarce Wojennej ZSRR 30 kwietnia 1988 roku z oznaczeniem alfanumerycznym: BDK-67 (БДК-67, od bolszoj diesantnyj korabl – duży okręt desantowy). Nadano mu początkowo zmienny numer burtowy: 137. Został przydzielony do Floty Czarnomorskiej ZSRR. Wchodził w skład 318 dywizjonu okrętów desantowych 39 Dywizji Morskich Sił Desantowych Floty Czarnomorskiej, stacjonującej w bazie na jeziorze Donuzław.

Służba w Rosji – początek thumb|„Jamał” w Sewastopolu w 2006 roku Po rozpadzie ZSRR w grudniu 1991 roku BDK-67 wchodził nadal w skład Floty Czarnomorskiej podporządkowanej początkowo siłom zbrojnym Wspólnoty Niepodległych Państw (faktycznie Rosji). Nosił wówczas już stały numer burtowy: 156. W 1992 roku okręt został odstawiony w Zatoce Troickiej w Sewastopolu w oczekiwaniu na remont, po czym był remontowany w stoczni nr 13 w Sewastopolu od kwietnia 1994 do 1996 roku. Po rozformowaniu 39 Dywizji w 1994 roku, został włączony do 197. brygady okrętów desantowych 30 Dywizji Okrętów Nawodnych. Po podziale Floty w połowie lat 90. został ostatecznie przejęty przez Flotę Czarnomorską Rosji.