Oodes gracilis – gatunek chrząszcza z rodziny biegaczowatych i podrodziny dzierowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1833 roku przez Antonia Villę i Giovanniego Battistę Villę.
Morfologia Chrząszcz o wydłużonym, szeroko-owalnym w zarysie ciele długości od 8,4 do 9,5 mm. Ogólny jego pokrój jest smuklejszy i dłuższy niż u O. helopioides. Wierzch ciała jest nagi i gładki, czarny, nieco lśniący, często z brązowym podbarwieniem oraz rudobrązowo prześwitującymi tylnymi kątami przedplecza. Głowa ma wargę górną o przedniej krawędzi zaopatrzonej w trzy pary chetoporów (punktów szczecinkowych). Czułki są czarne z rudobrązowym pierwszym członem. Długość pokryw jest nie mniejsza niż półtorakrotność ich szerokości, ósmy międzyrząd jest u szczytu kilowato wyniesiony, ósmy rząd u szczytu wgłębiony i osiągający szew, a dziewiąty rząd nie ma między dużymi punktami punktowania drobniejszego – przerwy te pozostają gładkie. Ubarwienie pokryw jest czarne z częściowo brązowawymi epipleurami. Przedpiersie ma zaokrąglony wierzchołek wyrostka międzybiodrowego. Poza tym spód ciała odznacza się co najwyżej delikatnie punktowanymi episternitami zatułowia. Odnóża przedniej pary u samców odznaczają się stopami o trzech początkowych członach rozszerzonych, dwukrotnie szerszych od członu czwartego.