Minerwina – postać z powieści Teodora Parnickiego Twarz księżyca, prawnuczka Mitroanii.
Plany matrymonialne Minerwina przyszła na świat najprawdopodobniej w Damaszku około 283 roku. Jej ojciec Minerwiusz, który poślubił wnuczkę Mitroanii i Anulina, był urzędnikiem skarbowym w Damaszku. Mitroania upatrzyła sobie swą prawnuczkę, Minerwinę, na żonę dla syna Sykoriusza Pompejusza, Probusa. Kiedy jednak Pompejusz ujawnił jej dokumenty Anulina, stwierdzające, że jej syn z pierwszego małżeństwa został podmieniony przy porodzie i gdy ogłosiła, że jej prawdziwym synem pierworodnym z krwi cesarza Klaudiusza, był Konstancjusz, prawa ręka cesarzy Karusa, Karynusa i Dioklecjana, zmieniła zdanie i postanowiła wydać Minerwinę za syna Konstancjusza – Konstantyna. Rodzice Minerwiny protestowali: tytuł prefekta pretorium nie równoważył ich zdaniem faktu pochodzenia Konstantyna z matki, dziewki służebnej w gospodzie w Niszu. Kiedy jednak Anulin starszy został w 287 roku stracony za bunt przeciw Dioklecjanowi, a Minewriusze popadli w długi, w wyniku konfiskaty majątków krewnych buntownika, które Mitroania spłaciła, ustąpili.