Z faktu, że źródła nie wspominają o rozwodzie Konstantyna z Minerwiną, historycy wnioskują, że ta już albo umarła albo nie była legalną małżonką lecz konkubiną. Syn Minerwiny, wychowywany przez ojca na następcę tronu, został w niewyjaśnionych okolicznościach skazany na śmierć i stracony w Poli wiosną 326 roku. Ponieważ w kilka miesięcy później została stracona również Fausta, badacze przypuszczają, że zginął wskutek jej matactw, które potem wyszły na jaw.

Strategia autora Parnicki tak konstruuje postać, że ani źródła historyczne, ani fabuła historii naukowej niewiele pomagają w jej rekonstrukcji. Autor wybiera bowiem miejsca puste albo zaciemnione sprzecznymi przekazami. Proponuje przy tym tyle interpretacji motywów działania postaci, że własna interpretacja czytelnika, jest tylko kolejną, najczęściej zresztą ujętą w dyskursie postaci. Precyzja pisarza w zakorzenianiu akcji i postaci w źródłach historycznych wyraża jego przekonanie, że właśnie jakoś inaczej nie tylko mogło być, lecz wręcz musiało być - bo było.

Uwagi

Przypisy . . . . . . . . . . . . . . .

Bibliografia

Kategoria:Twarz księżyca Kategoria:Postacie z utworów Teodora Parnickiego