Jednostki Sztorm-Z zostały również rozmieszczone na linii Swatowe – Kreminna, wykonując „wysoce ograniczone ataki” na pozycje ukraińskie z dwiema rosyjskimi dywizjami sił powietrznodesantowych, 76. i 98. Gwardyjską Dywizją Powietrznodesantową, działającymi jako siły zaporowe.

Bunt Grupy Wagnera

Podczas rebelii Grupy Wagnera kilka jednostek Sztorm-Z zobowiązało się do lojalności wobec Grupy Wagnera i przysięgło pomóc Jewgienijowi Prigożynowi w obaleniu rosyjskiej struktury wojskowej. Jednak po tym, jak Prigożyn zakończył rebelię i zawrócił swoje konwoje na krótko przed Moskwą, te jednostki Sztorm-Z oskarżyły go o „tchórzostwo” i stwierdziły, że „zdradził ich podwójnie”. Stwierdzili również, że z powodu ich poparcia dla Wagnera ich dowódcy zaczęli wymierzać kary nielojalnym jednostkom. Jednostki Sztorm-Z są nadzorowane przez szefa Głównego Zarządu Organizacyjno-Mobilizacyjnego Sztabu Generalnego, generała pułkownika Jewgienija Burdinskiego, który był ostro krytykowany przez rosyjskich nacjonalistów za niezdolność do rozliczenia wszystkich jednostek Sztorm-Z.

Zobacz też Z (symbol wojskowy)

Przypisy

Kategoria:Inwazja Rosji na Ukrainę Kategoria:Wojsko rosyjskie