Przedplecze ma dwie pary szczecinek bocznych, w tym jedną w kątach tylnych. Pokrywy są nieowłosione i mają pozbawiony chetoporów (punktów szczecinkowych) międzyrząd trzeci, przynajmniej w przedniej części kilowato wysklepiony międzyrząd siódmy, zaokrąglony wierzchołek oraz przecięte przed wierzchołkiem epipleury. U zdecydowanej większości gatunków podstawa pokryw jest wyraźnie, całkowicie obrzeżona. Odnóża mają nagie grzbietowe powierzchnie stóp. Golenie przedniej pary mają po dwie ostrogi i wycięte części przednie wewnętrznych krawędzi, a między wycięciem i wierzchołkiem są mocno rozszerzone.
Ekologia i występowanie Owady te zasiedlają lasy, zwłaszcza na wyżynach, pogórzach i w górach. Samice przynajmniej części gatunków wykazują troskę rodzicielską o potomstwo, strzegąc złożonych w butwiejącej kłodzie, pniaku czy pod kamieniem jaj przez okres około trzech tygodni, aż do wylęgu larw, nie przyjmując wówczas pokarmu.
Rodzaj palearktyczny, europejski, aczkolwiek jeden gatunek zawleczony został do nearktycznej Ameryki Północnej. W Polsce stwierdzono 5 gatunków (zobacz dzierowate Polski).
Taksonomia Takson ten wprowadzony został po raz pierwszy w 1810 roku przez Franca Andreę Bonelliego na łamach „Mémoires de l’Academie des Sciences de Turin”.