Magoniści dążyli do zniesienia władzy, a nie do jej sprawowania; ich celem była emancypacja i samorządnośćTrejo, Rubén. Magonismo: utopía y revolución, 1910-1913. ISBN 970-9815-00-8.. Na magonizm wpływ mieli także europejscy anarchiści (tacy jak Michaił Bakunin i Pierre-Joseph Proudhon, Élisée Reclus, Charles Malato, Errico Malatesta, Anselmo Lorenzo, Emma Goldman, Fernando Tarrida del Mármol i Max Stirner), wcześniejsze ruchy liberalne w Meksyku oraz system samorządności rdzennych narodów Meksyku.
Dziedzictwem magonizmu są prawa socjalne spisane w meksykańskiej konstytucji z 1917 rokuhttp://www.ordenjuridico.gob.mx/Constitucion/CH6.pdf, a także protesty w Oaxaca w 2006 roku. W tym stanie wcześniej, bo od 21 listopada 1996 roku do 16 października 1997 roku, trwał ogłoszone przez organizacje rdzennych mieszkańców, organizacje libertariańskie i rady miejskie "Obywatelski Rok Ricardo Floresa Magóna".