Kalwaria Wejherowska (kasz. Wejrowskô Kalwarëjô) – zespół 26 kaplic ufundowanych przez wojewodę malborskiego Jakuba Wejhera – założyciela Wejherowa, na trzech wzniesieniach noszących nazwy: Góry Oliwnej, Góry Syjon i Góry Kalwarii. Została zbudowana w latach 1649–1655. Jest ona perłą architektury sakralnej Polski Północnej i obok Kalwarii Zebrzydowskiej i Pakoskiej jest najstarszym sanktuarium Męki Pańskiej w Polsce. Wspólnie z zabudową miejską Wejherowa i zespołem pałacowo-parkowym, tworzy ona jednolity kompleks o dużych walorach krajobrazowo – przestrzennych. Jest jednym z trzech najwybitniejszych tego rodzaju założeń w Polsce. Opiekują się nią franciszkanie z wejherowskiego klasztoru św. Anny.
Kaplice kalwaryjskie Kaplica Wniebowstąpienia (85,1 m n.p.m.) Kaplica Ogrójca (72,4 m n.p.m.) Kaplica Pocałunku Judasza (69,4 m n.p.m.) Kaplica Grobu Matki Bożej (52 m n.p.m.) Kaplica nad Cedronem (Kaplica Cedronu, 53 m n.p.m.) Kaplica Bramy Jerozolimskiej (Kaplica Bramy Wschodniej, 66,3 m n.p.m.) Kaplica Domu Annasza (92 m n.p.m.) Kaplica Wieczernika (112 m n.p.m.) Kaplica Dom(k)u Matki Bożej (112 m n.p.m.) Kaplica Domu Kajfasza (112,2 m n.p.m.) Kaplica Pałacu Piłata (95 m n.p.m.) Kaplica Pałacu Heroda (94,9 m n.p.m.) Kaplica Podjęcia Krzyża (97 m n.p.m.) Kaplica Pierwszego Upadku Chrystusa (91,3 m n.p.m.) Kaplica