Skórka bardzo owłosiona, z wyjątkiem brzegu, mało zróżnicowana, lepka tylko pod wpływem deszczu, wkrótce sucha, czasem prawie gładka, czasem mniej lub bardziej postrzępiona, punktowano-nakrapiana małymi zaokrąglonymi plamkami bardziej kolorowymi niż tło, lub nawet popękana, ale nie pomarszczona, lub prawie nie pomarszczona. Blaszki Gęste lub średniej gęstości, mniej lub bardziej grube, sztywne, u trzonu mniej lub bardziej rozwidlone, z tyłu zakończone blaszeczkami lub słabo karbowane, z przodu tępe do nieco ostrych, lekko brzuchate, o szerokości 6–15 mm, najpierw kremowe, potem jasnożółte, w widoku z przodu z jaśniejszymi żółtymi refleksami. Ostrza równe, tej samej barwy, brązowiące w miejscach pomarszczonych. Trzon Wysokość 3–7 cm, grubość 1,5–2,4 cm, twardy, zwarty, nierówny lub nieco pogrubiony ku nasadzie, czasami rozszerzony pod blaszkami, zawsze pełny, biały, z tendencją do brązowawego, żółtawego lub rdzawobrązowego w kierunku podstawy. Miąższ Gruby, zwarty, często nawet twardy, biały, miejscowo pożółkły lub brązowiejący, o słabym, nietypowo owocowym zapachu i łagodnym smaku. W parafenylodiaminie staje się niebieski, pod działaniem FeSO4 szarożółty, czasem z zielonkawym odcieniem, w fenolu brązowopurpurowy. Cechy mikroskopowe Podstawki 34–52 × 12 µm.