Tyne Bridge – most drogowy w centrum angielskiego miasta Newcastle upon Tyne nad rzeką Tyne, jeden z siedmiu mostów drogowych na tej rzece w mieście. Od sierpnia 2018 jest zabytkiem II* stopnia.

Historia thumb|left|200px|Widok z 1977 thumb|left|200px|Widok ogólny thumb|left|200px|Przęsło Budowę rozpoczęto w sierpniu 1925 przy użyciu technik stoczniowych rękami miejscowych stoczniowców. Wykonawcą było przedsiębiorstwo Dorman Long & Co. Był prototypem konstrukcji Sydney Harbour Bridge w Australii (1932). Projektantami byli w obu przypadkach ci sami architekci, m.in. pierwsza kobieta, która została przyjęta do Instytutu Inżynierów Budownictwa, Dorothy Buchanan z Langholm. Obiekt został otwarty 10 października 1928 przez króla Jerzego V w odpowiedzi na rosnący ruch samochodowy i stał się charakterystycznym symbolem Północnego-Wschodu Anglii. Most skonstruowany jest ze stali, a jego dwa główne filary wzniesiono z ciosów granitowych. W momencie budowy był najdłuższym mostem przęsłowym na świecie. Jako pierwsi z przeprawy skorzystali król wraz z królową, jadąc powozem konnym landau, w obecności tysięcy mieszkańców regionu oraz 20.000 uczniów, którzy otrzymali wtedy dzień wolny. Podczas budowy zginęła jedna osoba (Nathaniel Collins, 33-letni monter rusztowań z South Shields, który spadł z konstrukcji 18 lutego 1928).