Wraz z budową w latach 1756–1761 biegnącego w poprzek ciągu dróg Pentonville Road–, The Angel znalazł się na narożniku skrzyżowania dwóch ważnych arterii komunikacyjnych. Obiekt całkowicie przebudowano w latach 1819 oraz 1899–1903. W 1901 roku otwarto nieopodal stację metra Angel. W latach 1921–1960 w budynku mieściła się restauracja . Po jej zamknięciu popadł w ruinę. Odnowiony w latach 1981–1982, od tamtej pory parter budynku zajmuje bank, a na wyższych piętrach znajduje się przestrzeń biurowa. W 1991 roku wpisany do rejestru zabytkowych budynków jako obiekt klasy II.
Architektura Budynek narożny o siedmiu kondygnacjach (w tym piwnica i poddasze), w neobarokowym . Zdobione elewacje wychodzące na ulice Islington High Street i Pentonville Road, w części parterowej wykonane z polerowanego granitu norweskiego, na wyższych kondygnacjach – z terakoty. Dach mansardowy pokryty łupkiem walijskim, w części narożnikowej dwie najwyższe kondygnacje przybierają postać bębna zwieńczonego kopułą, również pokrytą terakotą.