Na każdej pokrywie występować może jeden lub dwa chetopory (punkty szczecinkowe) przytarczkowe, ale może ich też być brak zupełnie. Skrzydła tylnej pary są uwstecznione. Stopy cechują się ostatnim członem nagim od spodu.
Ekologia i występowanie Owad rozmieszczony od nizin po góry, jednak na nizinach znajdowany sporadycznie. Zasiedla lasy. Postacie dorosłe aktywne są od wiosny do jesieni i stanowią stadium zimujące. Polują na bezkręgowce, zwłaszcza owady i ślimaki. Samice wykazują troskę rodzicielską o potomstwo, strzegąc złożonych w butwiejącej kłodzie, pniaku czy pod kamieniem jaj przez okres około trzech tygodni, aż do wylęgu larw, nie przyjmując wówczas pokarmu.
Gatunek palearktyczny. Podgatunek nominatywny znany jest z Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Liechtensteinu, Austrii, Włoch, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Mołdawii, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny oraz Serbii. Podgatunek A. p. zoufali jest endemitem Serbii.
Przypisy
Kategoria:Biegaczowate Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1812 roku