Przedplecze typowo ma dwie pary szczecinek bocznych, w tym jedną w kątach tylnych, a jeśli już obecnych jest więcej szczecinek bocznych, to te poza kątami tylnymi leżą blisko siebie i w oddaleniu od kątów przednich. Pokrywy są nieowłosione i mają pozbawiony chetoporów (punktów szczecinkowych) międzyrząd trzeci, rozszerzony u szczytu rząd dziewiąty, zaokrąglony wierzchołek oraz przecięte przed wierzchołkiem epipleury. Odnóża mają owłosione grzbietowe powierzchnie stóp. Golenie przedniej pary mają po dwie ostrogi i wycięte części przednie wewnętrznych krawędzi, a między wycięciem i wierzchołkiem są mocno rozszerzone.
Ekologia i występowanie Owady te zasiedlają cieniste lasy, głównie na pogórzach i w górach, ale dochodzą także do nizin. Bytują w ściółce, pod kamieniami, kłodami oraz w butwiejących pniakach. Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są drapieżnikami. Samice przynajmniej niektórych gatunków wykazują troskę rodzicielską o potomstwo.
Rodzaj palearktyczny, głównie europejski, aczkolwiek sięgający też zachodniej Anatolii. Centrum różnorodności osiąga na Półwyspie Bałkańskim. W Polsce stwierdzono dwa gatunki (zobacz dzierowate Polski).