Bazydiospory (7)–8–9,5 × 5,7–6,7 µm, eliptyczne, często dość wyraźnie podłużne, brodawkowato-chropowate, prążkowane do wielopasmowych i czasami miejscowo połączone w siateczkę, z dość licznymi brodawkami półkulistymi do krótko stożkowych o wysokości 0,37 do 0,87 µm, zwykle niecałkowicie lub nawet prawie nieamyloidowymi; z grzebieniem, czasem krótkim, czasem długim, często grubym, czasem rozgałęzionym, gdzieniegdzie z drobnymi łącznikami. Wyrostek wnęki 1–1,5 × 1–1,5 µm, hilum mniej lub bardziej zaokrąglone, czasem nieregularne, np. 2,25–3,75 × 2,25–2,75 µm, brodawkowate lub przynajmniej na brzegu brodawkowate, wyraźnie amyloidalne. Cystydy w kształcie cygara, 60–160 × 8,5–11,5–13,5 µm, tępe, z krótkim lub długim wyrostkiem lub bez, rzadziej spiczaste, liczne, w sulfowanilinie czarniawoszare, często z podstawą co najmniej tej grubości co część zanurzona w hymenium i kolankowato-kręte, równoległe do hymenium na przykład na długości 65 µm, następnie zatracające się w głębi tramy. Występują sferocyt o średnicydo 43 µm.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Russula exalbicans · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.