i Wojciech Bednarz, 1889, Pośrednia Bednarzowa Ławka (Prostredná Bednárova lávka, 2332 m), Skrajna Bednarzowa Turnia (Predná Bednárova veža, 2358 m), Skrajna Bednarzowa Ławka (Predná Bednárova lávka, 2295 m), Zadnia Garajowa Turnia (Zadná Garajova veža, 2349 m), Zadnia Garajowa Ławka (Zadná Garajova lávka, 2307 m), Pośrednia Garajowa Turnia (Prostredná Garajova veža, 2322 m), Pośrednia Garajowa Ławka (Prostredná Garajova lávka, 2260 m), Skrajna Garajowa Turnia (Predná Garajova veža, 2272 m), Skrajna Garajowa Ławka (Predná Garajova lávka, 2218 m), Garajowa Strażnica (Hrubá kopa, 2233 m). Nazwę turniom i przełęczom nadał Witold Henryk Paryski w 8 tomie przewodnika wspinaczkowego, dwie nazwy dodał Władysław Cywiński w 2008 r.. Nazwy podrzędnych turni i przełęczy w Grani Hrubego zostały na ogół zaczerpnięte od położonej w pobliżu doliny Niewcyrki, Teriańskich Stawów i Dolinki Garajowej. Dla upamiętnienia przewodnika Jędrzeja Wali starszego, który jako pierwszy najdokładniej przemierzył okolice Hrubego Wierchu, nadano nazwę kilku turniom i przełęczom – Walowe Turnie i Walowe Ławki. Nazwa Bednarzowych Turni pochodzi od nazwiska przewodnika Wojciecha Bednarza, który jako pierwszy umożliwił wejście turyście na jedną z turni Grani Hrubego – Pośrednią Bednarzową Turnię.