Józef, najstarszy z dzieci Stefana, również zagrożony przez Ukraińców, wyjechał ze Smarzowa w ramach tzw. pierwszej repatriacji (lata 1944–1946). Agrypina Miniewska z pozostałymi dziećmi pozostała na gospodarstwie, gdzie zmuszano ich do wstąpienia do kołchozu. Jan Miniewski imał się różnych zajęć w ZSRR, m.in. pracował w Tomsku na Syberii. Cała rodzina przeniosła się do Polski w ramach tzw. drugiej repatriacji (lata 1955–1959).
Upamiętnienie W 1984 roku Instytut Jad Waszem pośmiertnie uhonorował Stefana Miniewskiego, a także jego syna Jana, tytułami Sprawiedliwych wśród Narodów Świata.
Przypisy
Kategoria:Polacy i obywatele polscy ofiary zbrodni nacjonalistów ukraińskich 1939–1947 Kategoria:Polscy rolnicy Kategoria:Polscy Sprawiedliwi wśród Narodów Świata Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Polacy i obywatele polscy straceni za ukrywanie osób narodowości żydowskiej