Holotyp, na podstawie którego sporządzono opis taksonu, należał do niedorosłego jeszcze osobnika. Miał on mierzyć 3–4 m długości i ważyć 170–270 kg. Skamieniałości ZIN PH 1239/16 należały do dorosłego, większego osobnika. W 2016 r. na podstawie analizy mózgoczaszki holotypu ustalono kilka cech wyróżniających takson. Kość nadpotyliczna, środkowa górna kość tylnej części czaszki, ma wyrostek w kształcie rombu skierowany do dołu i nie sięgający górnej krawędzi otworu potylicznego. Kłykcie potyliczne mają bardzo krótkie wyrostki przykłykciowe, osiągające zaledwie jedną trzecią wysokości kłykcia potylicznego. Okienko owalne i przedsionek ucha wewnętrznego tworzą lejkowate wgłębienie wnikające głęboko w strefę ucha i mające szerokie wyjście w bocznej ścianie mózgoczaszki. Duże ucho wewnętrzne zaopatrzone jest w solidne kanały półkoliste.
Autorzy opisu rodzaju porównują wielkość znalezionej mózgoczaszki z należącą do Xiongguanlong, powołując się na szacunki masy tego ostatniego pomiędzy 170 a 270 kg. Obecność pojedynczych nieskostniałych połączeń między kośćmi wskazuje jednak, że holotypowy osobnik nie był dorosłych przedstawicielem Timurlengia.