Odnóża tylnej pary mają na wewnętrznych krawędziach goleni szereg od ośmiu do dziesięciu jasnych, delikatnych, długich, włosowatych szczecinek.
Ekologia i występowanie lewo|mały|Imago w środowisku naturalnym, przypuszczalnie z podgatunku P. c. erythropus Owad rozmieszczony od nizin po góry, eurytopowy, ale wykazujący większą preferencję do stanowisk wilgotniejszych (higrofilię) niż pokrewny drogoń zmiennobarwny. Najchętniej wybiera tereny otwarte, ale znajdywany jest także na tych zacienionych drzewostanem. Zasiedla skraje lasów, przesieki, polany, łąki, stepy, pobrzeża wód, ugory i pola uprawne. Postacie dorosłe aktywne są od wczesnej wiosny do późnej jesieni i stanowią stadium zimujące. Są semizoofagami, polującymi na drobne bezkręgowce, zwłaszcza larwy i ślimaki, ale uzupełniającymi dietę roślinami.
Gatunek palearktyczny.