W kolejnym roku, mieszkając już w Nowym Jorku, Duchamp nabył w sklepie z materiałami żelaznymi szuflę od ośnieżania śniegu. Zorientował się, że jeśli nada jej tytuł i podpisze własnym nazwiskiem, to uczyni z masowo produkowanego przedmiotu dzieło sztuki. Wtedy właśnie Marcel Duchamp ukuł ideę ready-made. Jednocześnie zorientował się, że do tej kategorii może wliczyć kilka wcześniejszych swoich prac, których początkowo nie traktował jako dzieła sztuki. W liście do siostry Suzanne poprosił, by przesłała mu z jego starej pracowni w Paryżu dwa obiekty. Były to Koło rowerowe i Suszarka do butelek. To właśnie w tym liście, w odniesieniu do suszarki Duchamp po raz pierwszy użył określenia ready-made. Polecił siostrze, by małymi literami, srebrną i białą farbą olejną napisać na jej podstawie i wewnątrz dolnej obręczy podpisać obiekt słowami (od) Marcela Duchampa, dzięki czemu na odległość przekształci ją w "Readymade". Przekształcenie te nie doszło do skutku. Suzanne, porządkując pracownię brata, już wcześniej wyrzuciła z niej tak Koło rowerowe jak i Suszarkę do butelek, traktując je jako bezużyteczne przedmioty.