Lata 80. to ofensywna strategia trenera Douga Moe, realizowana głównie przez Aleksa Englisha i Kiki Vandeweghe. Szczyt formy to 1985, kiedy to „Bryłki” dotarły do finału Konferencji, ulegając tam Los Angeles Lakers. Nowy trener, Paul Westhead, przyczynił się do osłabienia gry obronnej zespołu, który na początku lat 90. osiągał najgorsze wyniki w lidze. Odmiana przyszła wraz z draftem 1992 i wyborem centra Dikembe Mutombo. Bilans nieco się poprawił, ale klub w dalszym ciągu nie mógł osiągnąć fazy pucharowej. Dopiero w 1994, prowadzeni przez Mutombo, Mahmouda Abdul-Raufa i LaPhonso Ellisa, Nuggets osiągnęli więcej zwycięstw niż porażek i zagrali w play-offach. Startując z ósmego miejsca niespodziewanie, jako pierwsza drużyna w historii NBA, pokonali zwycięzców Konferencji – Seattle SuperSonics, a w drugiej rundzie ulegli Utah Jazz po zaciętej siedmiomeczowej walce. Następnie drużyna przeżywała kryzys, zwłaszcza w sezonie 1997-1998, wygrywając tylko 11 z 82 meczów (w tym 23 porażki z rzędu).