Droga ta jest wolniejsza, ale dzięki niej ciało migdałowate otrzymuje szczegółowo rozpoznane obiekty lub usłyszane bodźce.
Połączenia podkorowe Połączenia aferentne podkorowe Wśród aferentnych połączeń podkorowych należy zwrócić uwagę m.in. na połączenia z ośrodkami przekazującymi informacje czuciowe: opuszka węchowa (łac. bulbus olfactorius) wzgórze (łac. thalamus) – informacje z układu słuchowego, wzrokowego, czucia bólu etc. jądro pasma samotnego (łac. nucleus tracti solitarii) – smak.
Połączenia eferentne podkorowe Wśród eferentnych połączeń podkorowych warto zauważyć drogi biegnące do: ośrodków podwzgórza oraz pnia mózgu, odpowiedzialnych za regulację procesów wegetatywnych.
Połączenia z ośrodkami neuromodulacyjnymi Jądra migdałowate mają również dwukierunkowe połączenia z ośrodkami neuromodulacyjnymi: z cholinergicznymi jądrami podstawy kresomózgowia (łac. nuclei basale) z dopaminergiczną substancją czarną (łac. substantia nigra) z polem brzusznym nakrywki (łac. area tegmentalis ventralis) z noradrenergicznym miejscem sinawym (łac.