Recenzent pisał, że młodzi czytelnicy „będą słusznie zachwycać się przygodami swych rówieśników” w książce „ślicznej” i „napisanej nadzwyczaj barwnie i zajmująco”, chwalił tez „ciekawe opisy miejscowości, zdarzeń i wrażeń podróżnych, wybornie pochwytanych i powtórzonych”.
Wznowienie powieści w okresie międzywojennym spotkało się z mieszanymi recenzjami. W 1924 w „Przeglądzie Warszawskim” Aniela Gruszecka skrytykowała książkę jako „cudowny anachronizm”, krytykując nieadekwatną adaptację powieści sprzed lat trzydziestu, w której znajdują się nieliczne wzmianki o czasach dzisiejszych, ale ogólnie książka prezentuje przestarzałą rzeczywistość epoki rozbiorowej, nie wspominając słowem o niedawnej I wojnie światowej czy końcu rozbiorów. Gruszecka także skrytykowała niski poziom wiedzy i umiejętności bohaterów, nie znających pojęć, które uważa za powszechne dla dzieci w wieku bohaterów (np. Beskidy, żbik), czy umiejętności ery harcerskiej (rozpalanie ogniska, zakładanie obozu), co według niej dla dzisiejszego czytelnika naraża bohaterów "na śmieszność i lekceważenie"A. Gruszecka. Rec. w dziale Literatura dla dzieci. "Przegląd Warszawski" 1924 nr 39 s. 401-402 https://mbc.cyfrowemazowsze.pl/dlibra/publication/31884/edition/27500?language=en.