W 1870 James Starley zaczął produkować bicykle z podobną konstrukcją, ale z większym przednim kołem, którego średnica mogła mieć nawet 1,5 metra. Duże koło oznaczało że rowerzysta mógł mniej pedałować i nadal jechać szybko (oprócz podjazdów pod strome wzgórze). Coventry szybko stał się centrum brytyjskiego przemysłu rowerowego. Były to godne uwagi pojazdy wysokokołowe – bicykle – które opracowali John Starley z Williamem Hillmanem. Ich pojazd, Ariel, był w całości wykonany z metalu i miał koła ze szprychami drucianymi. Był znacznie lżejszy niż te ze szprychami drewnianymi i posiadał hamulec nożny.
Bicykl był rowerem z napędem bezpośrednim, to jest takim w którym pedały bezpośrednio obracały koło. Było to standardem, dopóki nie zastąpiła go przekładnia łańcuchowa w rowerach typu „safety”. W 1876 opracowali rowery trójkołowe napędzane dźwignią i łańcuchem, często w dziwnych konfiguracjach, zostały również opracowane dla kobiet i par.