Feliks Wilski (ur. 13 stycznia 1878 w Józefpolu k. Mszczonowa, zm. 14 lutego 1957) – polski urzędnik i działacz niepodległościowy. Komisarz rządowy na powiat łaski w latach 1918–1919 i starosta powiatu kolskiego w latach 1919–1927.
Życiorys Urodził się w rodzinie weteranów powstania styczniowego, Józefa Wilskiego i Stefanii z domu Pietraszewskiej. Pamiętnik z okresu powstania styczniowego autorstwa jego matki w opracowaniu Stefana Kieniewicza wydało w 1952 roku Ossolineum.
W młodości nie angażował się politycznie, brał jednak udział w demonstracjach 3–majowych, z tego powodu przebywał pod dozorem policyjnym, nie pozwolono mu także kontynuować nauki w gimnazjum i innych szkołach państwowych. Naukę pobierał w Szkole Handlowej im. Leopolda Kroneberga. Podczas nauki zaprzyjaźnił się z Walerym Sławkiem.
W 1909 roku w kościele Św. Krzyża w Warszawie wziął ślub z Jadwigą Teresą Hilderbrand. Małżeństwo miało piątkę dzieci.
Podczas I wojny światowej z powodów zdrowotnych oraz materialnych nie zaangażował się w walkę zbrojną, nawiązał jednak kontakt z organizacjami konspiracji niepodległościowej, publikował także artykuły w „Gazecie Polskiej”, „Gońcu” i „Kurierze Porannym”. Posługiwał się pseudonimem „Julianowicz”.