43, 1958; Paryska-Radwańska Zofia, Paryski Witold, Wielka Encyklopedia Tatrzańska, Poronin 2004; Paryski Witold H., Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki, 2015. Przed I wojną świat. należała do pierwszych kobiet w Polsce uprawiających narciarstwo wysokogórskie (m.in. z braćmi Żuławskimi, Mariuszem Zaruskim, Józefem Oppenheimem). Dokonała m.in. drugiego kobiecego przejścia narciarskiego przez przełęcz Zawrat (z braćmi Żuławskimi). Od r. 1911 była członkiem Sekcji Narciarskiej Towarzystawa Tatrzańskiego (później Polskiego Tow. Tatrzańskiego).
Od 1912 roku publikowała teksty na tematy turystyczne, taternickie, przyrodnicze, wspomnieniowe i kulturalne w wielu czasopismach. W 1927 roku zamieszkała w Zakopanem na stałe i przesyłała stąd regularne korespondencje do gazet. Napisała wiele tekstów o żeńskim taternictwie m.in. manifest „Do młodych taterniczek” (opublikowane w „Zakopane”, w 1929 roku). W tym i wielu innych wypowiadała się krytycznie o samotnych wspinaczach kobiet. Jej zdaniem wymagały one również męskiej obecnościJadwiga Roguska-Cybulska, Do młodych taterniczek [w] „Zakopanem”, nr 29, 1929. Pisała dla Kuriera Warszawskiego (cykl „Listy z Zakopanego”, 1934–9), Kuriera Poznańskiego, Głosu Narodu i Taternika. Publikowała w „Głosie Zakopiańskim” (1926), „Echu Zakopiańskim” (1931,1935) i piśmie „Zakopane” (m.in.