Bogumił Reszke (ur. 23 września 1877 w Koninie, zm. 5 maja 1944 w Wilnie) – polski muzyk i dyrygent, oficer.
Życiorys Syn Wilhelma Reszkego, dyrygenta orkiestr wojskowych oraz Marii z d. Pietrkiewicz. Naukę muzyki zaczął w wieku 7 lat w Warszawie, gdzie jego rodzice mieszkali na stałe. Od 1888 do 1892 roku był uczniem warszawskiej Szkoły Realnej. W 1897 roku wyjechał do Moskwy, gdzie początkowo występował jako skrzypek i kornecista w orkiestrze kupca N.S. Perłowa, następnie podjął naukę gry na trąbce w klasie Teodora Richtera w Konserwatorium Moskiewskim. Studia ukończył w 1903 roku ze srebrnym medalem. W sezonie 1898/1899 został przyjęty jako trębacz do orkiestry Cesarskiego Towarzystwa Muzycznego. Od 1899 do 1902 roku był kapelmistrzem orkiestry Państwowej Kolei Północnej. W 1899 roku został także wybrany dyrektorem zarządu oraz dyrygentem chóru i orkiestry Towarzystwa Rozpowszechniania Muzyki Ludowej w Moskwie. W latach 1903–1922 był kornecistą w orkiestrze moskiewskiego Teatru Bolszoj. W latach 1903–1904 odbył służbę wojskową w grenadierskim pułku piechoty. Od 1904 roku prowadził w Moskwie prywatne kursy śpiewu chóralnego i gry orkiestrowej.