Paweł Odrowąż Lewiecki (ur. 8 maja 1896 w Nalczyku, zm. 21 lipca 1974 w Warszawie) – polski pianista i pedagog muzyczny.
Życiorys Pochodził z rodziny szlacheckiej, jego ojcem był Stanisław Piotr Odrowąż hrabia Lewiecki, matką natomiast gruzińska księżna Olga Nina Cziczinadze Mdiwani Wasiliewa, dama dworu rosyjskiej carycy. Naukę gry na fortepianie rozpoczął w wieku 4 lat, dwa lata później grał już w petersburskim salonie swojej ciotki. Od 1902 roku kształcił się w konserwatorium w Kiszyniowie, w wieku 11 lat wystąpił w Petersburgu po raz pierwszy z orkiestrą. Koncertował w Rosji i w Paryżu, na petersburskich salonach poznał osobiście Siergieja Rachmaninowa. W latach 1914–1917 był uczniem Konstantina Igumnowa i Aleksandra Skriabina w Konserwatorium Moskiewskim. Konserwatorium ukończył z wyróżnieniem. Studiował też prawo na Uniwersytecie Moskiewskim. W 1917 roku został wcielony do armii carskiej i wysłany do walki z bolszewikami, zdołał przez Besarabię wraz z ojcem i dziadkiem przedostać się do Turcji, skąd wyjechał do Francji.