Recenzent z 1913 streścił fabułę następująco: „Mamy tu oddział ochotniczy floty napowietrznej, który wyrusza z Paryża z pułkownikiem Zadorskim i kapitanem Zabiełłą na czele, aby pełnić służbę wywiadowczą w armii związkowej. Cudowne, nieistniejące jeszcze samoloty, ofiarność Polaków i Polek, obrazy bohaterskiej, ale okrutnej wojny – oto treść tej barwnej opowieści”Wydawnictwa gwizadkowe. „Nowa Gazeta”. R. 8, 1913, № 586.
Analiza Motywem powieści jest udział Polaków w walkach narodowowyzwoleńczych poza granicami kraju.
Motyw fantastycznonaukowy w postaci „baterii latających” pozwala zaliczyć pozycję do podgatunku fantastyki militarnej i czyni tę powieść jednym z pierwszych, jeśli nie pierwszym, przykładem tego gatunku w polskiej literaturze.
Odbiór W 1913 roku powieść zrecenzowano w „Tygodniku Ilustrowanym”. Recenzent chwalił książkę pisząc, że „obok czynów bohaterskich przed oczyma czytelników roztacza się ponury obraz wojny, rozspasanie instynktów, wywołanych chęcią odwetu za krzywdy wiekowe. Znakomicie uwydatniona idea walki wyzwoleńczej Słowian bałkańskich stanowi niepoślednią zaletę pedagogiczną ciekawej książki Umińskiego”. Recenzent pozytywnie ocenił też ilustracje Lindemana jako „efektywne”.