Wygnańcy. Szkic powieściowy – przygodowa powieść Władysława Umińskiego z 1902 roku (w odcinkach; wydanie książkowe z 1906 roku). Powieść traktuje o grupę zdeklasowanych ziemian — Chojowskich, Zgórskich i Olaskich — którzy po powstaniu styczniowym zostali ekonomicznie „wygnani” ze wsi do obcego im świata miasta i pracy najemnej.
Historia wydań Powieść była opublikowana w odcinkach w magazynie Kurier Codzienny (nr 251–358) w 1902 roku. Doczekała się wydania książkowego w 1906.
Fabuła Stanisław Chojowski jest młodym buchalterem pracującym po dwanaście godzin dziennie w warszawskiej fabryce. Choć ukończył akademię handlową w Antwerpii i ma ambicje intelektualne, monotonna praca doprowadza go do fizycznego i psychicznego wyczerpania. Pochodzący z rodziny, która utraciła majątek ziemski, Chojowski źle znosi życie w mieście i uważa się za człowieka wyrwanego ze środowiska, do którego należy. Po omdleniu spowodowanym przepracowaniem otrzymuje od pracodawcy płatny urlop i wyjeżdża do Kołatyna, majątku rodziny Olaskich, przyjmującej letników.