Ulica Jana Klemensa Branickiego – jedna z głównych ulic w Białymstoku, prowadząca z centrum miasta w kierunku osiedla Dojlidy i dalej na Zabłudów. Biegnie od ronda Andrzeja Lussy do skrzyżowania z ul. Baranowicką, łącząc się z ul. Nowowarszawską.

Od placu Witolda Antonowicza do skrzyżowania z ul. Baranowicką, przebiega droga krajowa nr 19.

Historia ulicy

Pod zaborem rosyjskim Pierwsza wzmianka o ulicy pochodzi z 1889 roku. Wtedy nazywała się ulicą Bulwarną lub Bulwarową.

II Rzeczpospolita Po I wojnie światowej, konkretnie w 1919 roku, Białystok został przyłączony do II Rzeczypospolitej. W tym czasie w ramach uchwałyhttps://www.bialystok.ap.gov.pl/arch/teksty/ulice.pdf o zmianie nazw ulic, zmieniono jej nazwę na cześć hetmana i właściciela Białegostoku, Jana Klemensa Branickiego.

II wojna światowa W 1939 roku Białystok został zajęty przejściowo przez III Rzeszę, a w wyniku traktatu o granicach i przyjaźni, włączono do ZSRR do obwodu białostockiego, w Białoruskiej SRR.

W 1940 roku, w ramach sowietyzacji, zmieniono wiele ulic w mieście na te bardziej skojarzone z komunizmem. Przemianowano wtedy ulicę J. K. Branickiego na Mykoły Szczorsa, bohatera wojny domowej zwanego "ukraińskim Czapajewem".