na skrzyżowaniu Via Flaminia i Via Veientana, mające charakter monumentu komemoratywnego z czasów Konstantyna Wielkiego, przetrwało poprzez stulecia przekształcone w kościół, a następnie w użytkowy budynek, w nieodległym od Rzymu dzisiejszym MalborghettoFritz Töbelmann: Der Bogen von Malborghetto. Heidelberg: Carl Winters Universitätsbuchhandlung, 1915..
Typologia W miastach rzymskich typowe tetrapylony stanowiły element architektoniczny umieszczany na skrzyżowaniu głównych arterii, którymi były przecinające się cardo (wytyczona na kierunku północ-południe) i decumanus (na linii wschód-zachód). Niemal nienaruszone obiekty tego rodzaju przetrwały dotychczas zarówno w jordańskiej Gerazie, jak i w syryjskiej LaodyceiMichał Gawlikowski: Sztuka Syrii. Warszawa: WAiF, 1976, s. 114-115..
Szczególnie okazałe i wyróżniające się pod względem konstrukcyjnym budowle zachowały się w bliskowschodniej Palmyrze i w Gerazie, gdzie dodatkowo stanowiły ozdobę monumentalnych kolumnad. W Palmyrze był to tetrakionion, złożony z 16 kolumn w 4 zespołach osadzonych na osobnym cokole, oraz położony nieco dalej tripylon – wzniesiony na planie klina łuk trójprzelotowy.