przez połknięcie jaja).
Sporocysta i redia W organizmie ślimaka miracydium przekształca się w następne stadium – owalną lub wydłużoną sporocystę o wielkości 0,5–1,5 μm. Zmiany te mają charakter regresywny, większość struktur miracydium ulega bowiem zanikowi, zachowują się jedynie protonefrydia oraz komórki zarodkowe. W tym stadium pokarm pobierany jest na drodze pinocytozy. We wnętrzu sporocysty (gonocelu) znajdują się kule zarodkowe, które na drodze partenogenezy przekształcą się w redie lub sporocysty potomne (wówczas nie występuje stadium redii, np. u Schisostoma).
Redie mają wydłużony kształt i długość nawet do 3 cm. W przedniej części ich ciała znajduje się otwór gębowy (który jest drugim, obok pinocytozy, sposobem pobierania pokarmu przez redie), a za nim umięśniona gardziel (służąca do pompowania pokarmu) i ślepo zakończone, workowate jelito. W tylnej części ciała zlokalizowane są dwa płatowate wyrostki pełniące funkcję narządu ruchu. We wnętrzu redii znajdują się kule zarodkowe, które na drodze partenogenezy przekształcają się w cerkarie (zazwyczaj) lub redie potomne (u niektórych gatunków).