jego liczebność wzrosła do około stu żołnierzy, by w okresie szczytowym (maj 1945 r.) osiągnąć poziom około dwustu partyzantówOddział „Wołyniaka”, podobnie jak i inne oddziały partyzanckie polskiego podziemia niepodległościowego działające na terenie Rzeszowszczyzny, cechowała znaczna fluktuacja kadrowa. W charakterystyce oddziału, sporządzonej przez funkcjonariuszy rzeszowskiej SB, zewidencjonowano 327 członków i współpracowników oddziału. Jest to jednak prawdopodobnie liczba minimalna, o czym może świadczyć fakt, że w charakterystyce innego oddziału partyzanckiego NOW, dowodzonego przez Bronisława Gliniaka „Radwana”, zewidencjonowano tylko 167 członków i współpracowników, mimo że według zeznań zastępcy „Radwana”, Zygmunta Drabika „Zabawy”, oddział ten w szczytowym okresie działalności liczył ok. 250 żołnierzy. Por. ibidem, s. 76–78.. Toczył walki z władzą komunistyczną i ACz, chronił ludność Zasania przed atakami oddziałów UPA. We współpracy z innymi organizacjami podziemnymi likwidował w Leżajskiem i na Zasaniu przestępców oraz tajnych współpracowników milicji, UB i KBW.