Kwintus Klaudiusz Senecjo Bassus Pulcher zwany Senecjo – postać z powieści Teodora Parnickiego Twarz księżyca, syn Kwintusa Bassusa.
Ojciec Senecjona, Kwintus Klaudiusz Senecjo pojął wdowę po senatorze Bassusie, jego piątą żonę i przyjął po zmarłym imię Bassus. Senecjo, podobnie jak ojciec, otrzymał imię Kwintus, co znaczy piąty. Poślubił formalnie malutką siostrę Sykoriusza Probusa. Świadkami zawarcia ugody małżeńskiej byli trzej imperatorowie, dwóch osobiście, jeden przez pełnomocnika, jeden cezar i dwóch augustów: Konstantyn, Licyniusz (niechętnie) i brat Senecjona, Basjanus. W 312 roku, na wieść o kłopotach prawnuka, 92-letnia babka, Mitroania, wyruszyła z Afryki do Europy. Udało jej się uratować jego młode życie. Po śmierci Mitroanii Senecjo ścigany przez Konstantyna i pod przymusem, przez Licyniusza, zbiegł w przebraniu do Chorezmii pod opiekę króla Afrygusa, który już w tym czasie nie był, tak jak dawniej, życzliwy potomkom Swijaszydów, traktował ich bowiem jako potencjalnych rywali do władzy.