Zabrska 5) – z 1899 roku w stylu historyzmu według projektu budowniczego Franza Blindowa; nadbudowana w 1918 roku; jest to obiekt murowany z cegły, pięciokondygnacyjny, zwieńczony dachem dwuspadowym z mansardową połacią od podwórza; fasada kamienicy jest symetryczna i dziewięcioosiowa, na parterze jest ona tynkowana z boniowaniem pasowym, a na piętrach ceglana z poziomymi pasami tynku; dwie osie skrajne kamienicy zostały ujęte w obrębie płytkich ryzalitów; opaski okienne od drugiej do czwartej kondygnacji są ujęte w tynkowy detal i dodatkowo nad oknami drugiej kondygnacji znajdują się trójkątne nadokienniki; mieszkała tutaj m.in. Eugenia Wyszomirska-Kuźnicka, która prowadziła także swoje laboratorium fotograficzne, Kamienica (ul. Zabrska 7) – z 1900 roku w stylu historyzmu według projektu budowniczego Ludwiga Goldsteina; jest to obiekt murowany z cegły, czterokondygnacyjny z poddaszem, zwieńczony dachem dwuspadowym z mansardową połacią z lukarnami od strony ulicy; fasada kamienicy jest symetryczna i ośmioosiowa; z czego dwie skrajne zostały ujęte w obrębie płytkich ryzalitów zwieńczonych wolutowymi facjatami i zaakcentowanymi na drugiej kondygnacji balkonami na rzucie trapezu; fasada jest otynkowana, z czego na parterze jest dodatkowo boniowana pasowo;