Henschel Hs 130 – prototyp niemieckiego wysokościowego samolotu rozpoznawczo-bombowego z okresu II wojny światowej.
Historia Maszyna powstała z inicjatywy Theodora Rowehla, dowódcy specjalnej jednostki rozpoznawczej Luftwaffe, który dostrzegł potencjał we wcześniejszej konstrukcji zakładów Henschla – Hs 128. Powstała ona w 1939 r. do testowania rozwiązań związanych z lotami na dużych wysokościach.
Reichsluftfahrtministerium zleciło opracowanie na bazie tej konstrukcji wysokościowego samolotu rozpoznawczego. Oblot nowej konstrukcji odbył się 23 maja 1940 r., pięć egzemplarzy przedseryjnych otrzymało oznaczenie Hs 130A. Do napędu zastosowano chłodzone cieczą silniki Daimler-Benz DB 601D, które okazały się zawodne i zostały wymienione na silniki DB 601R z jednostopniową sprężarką. Do prowadzenia rozpoznania maszyna została wyposażona w dwie kamery Rb75/30. Testy przeprowadzone w Echterdingen wykazały poważne problemy techniczne, które uniemożliwiały normalną eksploatację maszyny. Wprowadzone modyfikacje skutkowały zbudowaniem w listopadzie 1943 r. dwóch egzemplarzy wersji rozwojowej, w których zwiększono rozpiętość skrzydeł oraz zastosowano silniki DB 605B z doładowaniem podtlenkiem azotu. Dla zwiększenia zasięgu samolot mógł przenosić dodatkowe zbiorniki paliwa odrzucane w locie.