Ich uzbrojenie stanowiły karabinki Kałasznikowa, granatniki przeciwpancerne i granaty ręczne. Bojownicy udokumentowali atak na kibuc materiałem wideo, który następnie opublikowali na swoim kanale w komunikatorze Telegram.
Zgodnie z późniejszą relacją izraelskiego generała dywizji bojownicy Hamasu zabijali mieszkających w kibucu mężczyzn, kobiety, dzieci, całe młode rodziny w ich łóżkach, , jadalniach i ogrodach. Według późniejszych doniesień medialnych, niektórym ze swoich ofiar odcięli głowy, a znajdowane były także ciała ze związanymi rękami lub doszczętnie spalone. Pewnych mieszkańców kibucu bojownicy . Wiele z domów w Kefar Azza członkowie Hamasu ostrzeliwali lub podpalali, ponadto podpalali także samochody stojące na ulicach. Podpalenia domów miały na celu zmuszenie ich mieszkańców do ich opuszczenia, jednak, jak powiedział jeden z izraelskich oficerów, „wielu wolało umrzeć w pożarach… niż zostać zabitymi przez terrorystów”. Jeden z ocalałych z masakry, Awidor Schwartzman, powiedział później agencji prasowej Reuters, że 7 października 2023 roku około 6:30 obudził go huk rakiet i że wraz z żoną oraz roczną córką przeniósł się do domowego schronu godzinę później po otrzymaniu obejmującej cały kibuc wiadomości, w której informowano o niebezpieczeństwie na zewnątrz.