Tymczasem Menucci przekonany o tym, że wręczona na poczet długu magiczna księga Casanovy jest autentyczna, zanosi ją Radzie Dziesięciu, która dopiero co odrzuciła petycję obywateli o ukaranie Casanovy, argumentując że romanse nie są zakazane. Wobec tego Casanovę uznaje się oficjalnie za czarnoksiężnika. Baron Stanhope, który dowiedział się o romansie jego żony z Casanovą, daje Radzie informacje o tym, że jego żona zaprosiła kochanka na schadzkę przy moście Rion San Treviso. Rada wysyła tam swego emisariusza, ale Casanova domyśla się zasadzki i unika aresztowania. Wiedząc, że w Wenecji nie jest bezpieczny, Casanova ucieka do Austrii w towarzystwie czarnoskórego chłopca Djimiego, służącego baronowej Stanhope.

W austriackiej oberży Casanova styka się z księciem Bayreuth i staje w obronie ubogiego skrzypka przed szlachcicami. Nocą słyszy wołanie o pomoc. W ostatniej chwili ratuje 17-letnią Thérèse przed gwałtem ze strony księcia. Rozpoznaje w dziewczynie młodego sługę księcia – Bellino. Casanova ucieka z nią i Djimim z miasteczka. Thérèse wyjaśnia, że pochodzi z Bolonii i dwa lata temu została sprzedana przez własną matkę księciowi Bayreth. By uniknąć plotek zmuszona była chodzić przebrana za mężczyznę. Niestety ludzie księcia dopadają Casanovę i odbijają Thérèse.