Za scenariusz odpowiadał Norbert Falk, w swoim czasie współautor największych szlagierów historycznych Ernsta Lubitscha.

Zdjęcia do Casanovy trwały pięć miesięcy, od sierpnia do grudnia 1926 roku, w Wenecji, Strasburgu i Grenoble oraz w studiach w Boulogne-Billancourt i Épinay. Kamerzystami byli Léonce-Henri Burel oraz emigranci z Rosji, Fédote Bourgasoff i Nikołaj Toporkow. Po zakończeniu zdjęć sześć miesięcy postprodukcji, obejmującej proces Pathécolor, ręcznego kolorowania kilku sekwencji za pomocą szablonów, co było popularne we francuskim kinie. Casanova był wówczas jednym z najdroższych produkcji UFA i jednym z najbardziej zaawansowanych technicznie filmów w ówczesnym kinie europejskim.

Premiera Francuska premiera odbyła się 22 czerwca 1927 w Paryżu, z kolei ta niemiecka odbyła się 1 listopada w Gloria-Palast w Berlinie.

Odbiór Casanova w momencie premiery otrzymał pozytywne recenzje. „Photo Ciné” określił film „najładniejszym widzianym dotychczas w Paryżu. Można twierdzić z wszelką pewnością, iż film ten odniesie niezwykły sukces na całym świecie”.