María Rosa Luna Henson znana również jako Lola Rosa (ur. 5 grudnia 1927 w Pasay, zm. 18 sierpnia 1997 w Manili) – filipińska robotnica, ofiara niewolnictwa seksualnego, aktywistka, autorka wspomnień. Była pierwszą „kobietą pocieszycielką” pochodzącą z Filipin, która publicznie opowiedziała o swoich przeżyciach w japońskiej niewoli podczas wojny na Pacyfiku.

Życiorys Okres przedwojenny Urodziła się 5 grudnia 1927 roku w Pasay na wyspie Luzon. Była nieślubnym dzieckiem poczętym w wyniku gwałtu. Jej matka, Julia Luna, była córką ubogich robotników rolnych, którzy pracowali na plantacji ryżu i trzciny cukrowej w Pampang nieopodal miasta Angeles na wyspie Luzon. Jej ojciec, Pepe Henson, był właścicielem tej plantacji. Julia pracowała w jego domu jako służąca. Gdy zaszła w ciążę, plantator chcąc uniknąć skandalu opłacił przenosiny całej rodziny do Pasay.

Wychowywała się w Pasay pod opieką matki i dziadków. Ojca, który w tym czasie zapewniał środki na ich utrzymanie, poznała dopiero, gdy miała 3 lata. W wieku 7 lat rozpoczęła naukę w katolickiej szkole St. Mary’s Academy (prowadzonej przez zakonnice). Jej marzeniem było zostać lekarką.